Πελάτης από το Αζερμπαϊτζάν επισκέπτεται Intop Machinery για να επιθεωρήσει τη γραμμή παραγωγής χυμού ροδιού

Αυτή την εβδομάδα, φιλοξενήσαμε έναν πελάτη από το Αζερμπαϊτζάν, ο οποίος πέταξε για να τον δειγραμμές παραγωγής χυμού ροδιού.Διατηρούν μια επιχείρηση χυμών στις ακτές της Κασπίας Θάλασσας—το είδος της εταιρείας που πατάει τοπικά ρόδια εδώ και χρόνια και πουλάει τον χυμό στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Όπως όλοι σε εκείνη τη γωνιά του κόσμου, παίρνει στα σοβαρά τα ρόδια του, οπότε όταν είπε ότι ήθελε να δει προσωπικά τον εξοπλισμό πριν αποφασίσει, καταλάβαμε γιατί.

Έφτασε στο εργοστάσιο με έναν από τους ανθρώπους της παραγωγής του και οι δυο τους πήγαν κατευθείαν στο πάτωμα του εργαστηρίου. Τους περπατήσαμε στη γραμμή του ροδιού τμήμα-τμήμα: το σταθμό πλύσης και διαλογής, τα τραπέζια αποφλοίωσης με το ντιπ κιτρικού οξέος για προστασία του χρώματος, τη δεξαμενή εξαγωγής ζεστού και τον σπειροειδή αποχυμωτή. Σταμάτησε στο στάδιο της θεραπείας με ένζυμα και ρώτησε πόσο καιρό κρατάμε τον χυμό και σε ποια θερμοκρασία πριν από τη διήθηση. Ήταν μια καλή ερώτηση - αυτό το βήμα αποφασίζει αν ο τελικός χυμός βγαίνει καθαρός ή θολός και είναι εύκολο να κάνετε λάθος με τα ρόδια.

Ο χυμός ροδιού δεν είναι το πιο εύκολο προϊόν. Είναι γεμάτο τανίνες, το χρώμα θέλει να αλλάξει τη στιγμή που κόβεται ο καρπός και η πηκτίνη επιβραδύνει τη διήθηση αν δεν προσέχετε. Οι μηχανικοί μας του μίλησαν για κάθε πρόβλημα - το θερμό εμποτισμό 65 μοιρών για να τραβήξει το χρώμα έξω, τη δοσολογία ενζύμων για τη διάσπαση της πηκτίνης και την απαέρωση υπό κενό πριν από την πλήρωση. Έγνεψε πολύ καταφατικά και τράβηξε φωτογραφίες. Ο τύπος παραγωγής του άρχισε να μετράει τις διαμέτρους των σωλήνων με μια μεζούρα, την οποία θεωρήσαμε ως καλό σημάδι.

Η συζήτηση κινήθηκε στις συνθήκες του δικού του εργοστασίου. Τα καλοκαίρια στο Αζερμπαϊτζάν είναι ζεστά και το τοπικό νερό είναι πιο σκληρό από αυτό που δοκιμάζουμε εδώ στο Χουμπέι, οπότε περάσαμε μια καλή ώρα στην επεξεργασία του νερού καιΣύστημα CIP. Οι τεχνικοί μας έτρεξαν έναν σύντομο κύκλο CIP, ώστε να μπορεί να δει τη ροή και την κάλυψη μόνος του. Ρώτησε επίσης για ανταλλακτικά και πόσο γρήγορα θα μπορούσαμε να τα στείλουμε, γιατί η εποχή του ροδιού του δεν περιμένει κανέναν.

Περάσαμε το απόγευμα στην αίθουσα συσκέψεων εξετάζοντας την προσφορά: χωρητικότητα γραμμής, μέγεθος φιάλης, σήμανση και συσκευασία, χρονοδιάγραμμα παράδοσης και τι θα συμβεί αν κάτι σπάσει στη μέση της σεζόν. Έσπρωξε την ημερομηνία παράδοσης. Περάσαμε μαζί του το ημερολόγιο παραγωγής μας και του δείξαμε γιατί η ημερομηνία που παραθέσαμε ήταν ρεαλιστική, όχι απλώς αισιόδοξη.

Πριν φύγει, μας είπε ότι είχε επιλέξει τρεις προμηθευτές πριν από αυτό το ταξίδι και η επίσκεψη είχε κάνει την απόφαση πολύ πιο εύκολη. Ρώτησε επίσης αν οι μηχανικοί μας θα μπορούσαν να έρθουν στο Μπακού για την εγκατάσταση — όχι για να παραδώσουν σχέδια και να εξαφανιστούν, αλλά να μείνουν μέχρι να βγει σωστά η πρώτη παρτίδα χυμού. Αυτό ακριβώς είναι το είδος της ερώτησης που μας αρέσει να ακούμε. Θα το διπλώσουμε στην πρόταση, μαζί με τις μικρές αλλαγές που ζήτησε, και θα το έχουμε έτοιμο μέχρι το τέλος της εβδομάδας. Υπάρχει ακόμη η διαπραγμάτευση, αλλά τα θεμέλια είναι εκεί.

Ανυπομονούμε για το επόμενο βήμα.